خاطرات دلتنگی من

مهیار نورجهان دیگر نشانی مرا از برگ و باد مگیر بوی آشنا را باد نخواهد آورد چون نشان آشنایی نیست ما خزان شدهایم ؛ برگ اكنون جزیی از ماست گر چه وفای سرخ و زرد او به بادی بسته است از نشان آشنایی بینشان ؛ سراغ مرا از خاطرهها مگیر آن قدر لاغر شدهام كه در غبار خاطرات گم خواهم شد مرا بنشان ، به نشان لبخندت و نگاهت و نسیمی كه بوی تو را برده بود."